Zlokalizowany w Zawadzie projekt reinterpretuję relację między architekturą a krajobrazem poprzez kompozycję tarasów wpisanych w naturalny spadek terenu. Dom jawi się jako spokojna, monumentalna forma otwierająca się na dalekie widoki, jednocześnie mocno zakotwiczona w terenie dzięki kamiennym murom oporowym i tarasowej strukturze ogrodu. Horyzontalne linie dachów oraz głębokie okapy definiują język architektury, a pergole, tarasy i rzeźbiarska zieleń przedłużają przestrzeń mieszkalną w krajobraz.